Talent-jest-przeceniany

Talent jest przeceniany

Co naprawdę odróżnia światowej klasy mistrzów od całej reszty.
Talent Is Overrated
Autor: Geoff Colvin

Talent nie jest wrodzony – bierze się z tysięcy godzin rozmyślnej praktyki, koncentrującej się na poprawie słabych stron. Tylko tyle. Jeżeli uda wam się przebrnąć przez pierwsze 20 procent książki, w której znajdują się same pytania, kolejne 60 procent jest całkiem niezłe.

Bill Gates powiedział kiedyś, że gdyby zabrać z Microsoftu dwadzieścia najmądrzejszych osób, to stworzyliby oni niezbyt ważną firmę, a gdyby popytać w firmie, jaka jest najważniejsza umiejętność jej pracowników, nikt nie powiedziałby nic o oprogramowaniu. Wszyscy powiedzieliby, że najważniejszą jest umiejętnością jest zatrudnianie nowych osób.

Zdolność zaangażowania kognitywnie złożonych form w analizie wielu zmiennych.

Na podstawie IQ można dość dokładnie przewidzieć wyniki osiągane przy wykonywaniu nowego zadania, jednak gdy dana osoba zajmuje się czymś przez kilka lat, na podstawie IQ na temat wyników można przewidzieć niewiele lub zupełnie nic.

Prezes General Electric, Jeff Immelt, jasno powiedział, czego poszukuje ich firma: kogoś, kto jest wewnętrznie skupiony, jasno myśli, ma wyobraźnię, jest liderem i pewnym siebie ekspertem. To zachowania, a nie cechy charakteru.

Zaprojektował ćwiczenia z myślą o swoich konkretnych potrzebach. Rice nie musiał robić dobrze wszystkiego, a tylko określone rzeczy. W ćwiczeniach skupił się więc dokładnie na tych wymaganiach.

Przed osiemnastym rokiem życia skrzypkowie z pierwszej grupy zgromadzili średnio 7 410 godzin praktyki, w drugiej grupie średnio 5 301 godzin, a w trzeciej 3 420 godzin. Wszystkie różnice były statystycznie istotne.

„The Role of Deliberate Practice in the Acquisition of Expert Performance” (Rola celowych ćwiczeń w uzyskiwaniu umiejętności eksperckich) Andersa Ericssona

Różnice pomiędzy ekspertami i normalnymi dorosłymi wynikają z długoletnich celowych wysiłków mających na celu poprawienie wyników w określonej domenie.

Celowe ćwiczenie można zastosować w innych dziedzinach, jak biznes czy nauki ścisłe, w wypadku których niemal nigdy nie myślimy o ćwiczeniach.

Celowe ćwiczenie charakteryzuje kilka elementów; każdemu z nich warto się przyjrzeć:

  • Działanie jest zaprojektowane konkretnie pod poprawienie wyników, często przy pomocy nauczyciela;
  • Może być powtarzane wiele razy;
  • Stale dostępna jest informacja zwrotna dotycząca wyników;
  • Jest bardzo wymagające pod względem umysłowym lub fizycznym;
  • Nie jest zbyt fajne.

Sam stwarzałem dla siebie własne ćwiczenia, pomimo że zupełnie nie mam kwalifikacji, by to robić.

Niemal zawsze konieczne jest, żeby nauczyciel zaprojektował działanie, które może w najlepszy sposób poprawić wyniki ucznia.

Business coach patrzy na te same sytuacje, co manager, ale widzi na przykład, że managerowi nigdy nie udaje się jasno przekazać tego, co ma na myśli.

Wybór najlepszego ćwiczenia jest niemożliwy bez jasnego, nieuprzedzonego wglądu w wyniki danej osoby.

Mimo, iż najlepsze metody rozwoju stale się zmieniają, zawsze skupiają się na następującej zasadzie: mają zmusić osobę do nieco większego wysiłku niż pozwalają jej na to obecne umiejętności.

Rozmyślna praktyka wymaga rozpoznania ściśle określonych elementów, które należy poprawić w danym wykonaniu, i uważnej pracy nad nimi.

Osoby, które osiągają świetne wyniki, w niezwykły sposób wyodrębniają konkretne aspekty tego, czym się zajmują, i skupiają się tylko na tych elementach, dopóki nie uda im się ich poprawić, a następnie przechodzą do kolejnego aspektu.

Duża liczba powtórzeń to najważniejsza różnica pomiędzy rozmyślnym ćwiczeniem danej czynności a wykonywaniem jej naprawdę, kiedy ma to znaczenie.

Steve Kerr, były specjalista do spraw szkoleń w Goldman Sachs i szanowany naukowiec zajmujący się rozwojem przywództwa.

Ćwiczenie bez informacji zwrotnej jest jak gra w kręgle przez zasłonę, która zasłania wszystko poniżej poziomu kolan. Możesz do woli pracować nad techniką, ale jeśli nie zobaczysz efektów, nie będziesz ani trochę lepszy i przestanie ci zależeć.

Rozmyślna praktyka jest przede wszystkim wysiłkiem polegającym na skupieniu i koncentracji.

Cztery do pięciu godzin dziennie to chyba górna granica rozmyślnej praktyki, a często udaje się zmieścić w sesjach trwających nie więcej niż 60-90 minut.

Robienie rzeczy, w wypadku których wiemy, jak zrobić je dobrze, jest przyjemne – to zupełne przeciwieństwo wymogów celowych ćwiczeń. Zamiast robić coś, w czym jesteśmy dobrzy, uparcie szukamy czegoś, co nam się nie udaje. Następnie znajdujemy bolesne, trudne czynności, dzięki którym staniemy się lepsi i powtarzamy je w kółko. Po każdym powtórzeniu zmuszamy się, żeby zobaczyć – albo prosimy innych, by nam powiedzieli – co wciąż jest nie tak, by móc powtórzyć najbardziej bolesne i trudne elementy tego, co właśnie zrobiliśmy.

Gdy widzimy ekspertów w akcji, wydaje nam się, że ćwiczyli tak długo, i powtarzali czynność tak wiele razy, że robią to już automatycznie. Ale w rzeczywistości zdobyli oni umiejętność unikania robienia tego automatycznie.

Eksperci nigdy nie pozwalają sobie, by dojść do fazy zautomatyzowania, zahamowanego rozwoju w wybranej dziedzinie. To właśnie efekt ciągłych celowych ćwiczeń – unikanie automatyzmu. Istota ćwiczeń – ciągłych prób zrobienia czegoś, czego dana osoba nie jest w stanie zrobić z łatwością – uniemożliwia automatyczne zachowania.

Wszyscy uczestnicy tych badań słyszą to samo, jednak po latach ćwiczeń niektórzy z nich postrzegają więcej. Oczywiste wydaje się, że wyniki tych badań są ważne dla biznesu. Możemy wyciągnąć z nich kilka elementów, możliwych do bezpośredniego zastosowania w biznesie, dzięki którym najlepsi postrzegają więcej. Rozumieją, jak ważne są wskazówki, których przeciętni nawet nie zauważają.

Sam Walton wynalazł innowacyjny sposób zmierzenia satysfakcji klientów. Zdał sobie sprawę, że by dowiedzieć się, jak szczęśliwi są klienci, powinien zmierzyć, jak szczęśliwi są pracownicy; pracownicy traktowali klientów w sposób, w jaki sami byli traktowani przez managerów.

Laura Rittenhouse, niezwykła analityk finansowa, liczy ile razy czasowniki w pierwszej osobie liczby pojedynczej pojawiają się w listach prezesów do akcjonariuszy; to, wraz z innymi informacjami, pomaga jej przewidzieć wyniki spółki (podstawowy wniosek: egomaniacy to kiepski wybór).

Dużą siłą patrzenia dalej przed siebie jest podniesienie wzroku i uzyskanie nowej perspektywy, ale nie robienie tego raz lub od czasu do czasu, ale wykorzystywanie praktycznych zasad, by robić to często i coraz lepiej. Kiedy ostatni raz, w charakterze zawodowym, uczestniczyłeś w poważnej dyskusji na temat twojej branży za pięć lat? A piętnaście lat naprzód, łącznie z zastanowieniem się nad przyszłością otoczenia rynkowego, konkurencji, legislacji i innych czynników? Takie dyskusje rzadko mają miejsce w przypadku stanowisk poniżej poziomu prezesa, jednak doświadczenie najlepszych sugeruje, że każdy może na nich skorzystać.

Istnieje wiele firm, wiele z nich w branży biotechnologii czy technologii informacyjnej, które nie generują zysków i w najbliższej przyszłości nie mają na nie perspektyw, a mimo to ich akcje mają niemałe ceny. Inwestorzy cenią firmy, które patrzą daleko w przyszłość.

Przyszłość zawsze ma znaczenie, a patrzenie jak najdalej – racjonalne – zawsze się opłaca.

To jak różnica pomiędzy widzeniem koloru czarnego a rozróżnianiem pięciu odcieni czerni, a działa w przypadku oceny ludzi, sytuacji, wystąpień, produktów i innych. W każdym wypadku zauważanie różnic, których nie widzą inni jest kolejnym sposobem na to, by zobaczyć więcej.

Porównywanie światowej klasy graczy i dobrych graczy klubowych. Co sprawia, że są lepsi? Mają większą wiedzę o swojej dziedzinie.

Wiele firm ciężko pracuje, by ich najlepsi pracownicy mieli jak najszerszą wiedzę, przydzielając im wiele różnych zadań w wielu różnych miejscach – zadania operacyjne, kadrowe, na całym świecie – by w ten sposób najlepsi poznali kilka najważniejszych elementów biznesu, a niekiedy nawet wszystkie.

Biegacze wytrzymałościowi mają większe serce niż przeciętny człowiek, co większość z nas przypisuje wrodzonym cechom, którymi zostali obdarzeni. Jednak badania wykazały, że ich serce rośnie po latach intensywnych treningów; gdy przestają ćwiczyć, serce wraca do normalnych rozmiarów.

Ponieważ nadzwyczajne wyniki wymagają ogromnych poświęceń przez wiele lat, nikt nie chce ich osiągać, jeżeli nie jest temu kompletnie oddany. Musisz wiedzieć, czego chcesz, nie przypuszczać, nie skłaniać się ku temu, czy myśleć o tym.

Doświadczeni mistrzowie w naszej dziedzinie, którzy mogą nam doradzić w sprawie kolejnych umiejętności i, które musimy; którzy mogą wyrazić opinię na temat tego, jak nam idzie.

Benjamin Franklin: Znalazł przykłady prozy zdecydowanie lepsze od tego, co sam był w stanie stworzyć. Postanowił robić krótkie notatki na temat znaczenia każdego zdania: kilka dni później brał notatki i próbował wyrazić znaczenie każdego zdania swoimi słowami. Po skończeniu porównywał swój esej z oryginałem, odkrywał błędy i poprawiał je. Franklin zdał sobie również sprawę, że najważniejszym elementem dobrego eseju jest jego kompozycja, więc wynalazł metodę, by nad tym pracować. Znowu robił krótkie notatki na temat każdego zdania w eseju, ale pisał każdą z nich na oddzielnym kawałku papieru. Następnie mieszał notatki i odkładał je na kilka tygodni, aż zapomniał cały esej. Wtedy próbował ułożyć notatki w prawidłowiej kolejności i napisać esej, a następnie porównywał go z oryginałem; i znowu odnajdywał wiele błędów i poprawiał je. Franklin rozpoznał elementy, które musiał poprawić i znalazł sposób, by się wysilić, co stanowi najważniejszy element rozmyślnej praktyki. Co ważne, nie starał się zostać lepszym pisarzem tylko pisząc eseje. Zamiast tego, jak najlepszy sportowiec czy muzyk, raz za razem pracował nad tymi konkretnymi elementami, które wymagały poprawy.

W przypadku prezentacji ustnych: obejrzyj prezentację, którą uważasz za szczególnie udaną, i w notatkach zapisz jej treść; później, gdy już większość zapomnisz, wykorzystaj notatki by stworzyć przemowę na ten sam temat; wygłoś przemowę i nagraj ją, a następnie porównaj z oryginałem.

Szachy: Przeanalizuj określoną pozycję i zdecyduj, jaki ruch byś w tej sytuacji wykonał, a następnie porównaj go z ruchem mistrza; jeżeli się różnią, ustal, który jest lepszy, i dlaczego.

Model szachów był często wykorzystywany w edukacji dla biznesu: metoda przypadku (studium przypadku). Jej pionierem była Harvard Business School i bardzo przypomina ćwiczenia w szachach: przedstawiony jest problem, a zadaniem uczestnika jest wymyślenie rozwiązania. Jak w życiu, często nie wiadomo, czy rozwiązanie wybrane przez bohatera w danym przypadku to najlepsze z możliwych rozwiązań, albo czy twoje było choć trochę lepsze. Jednak proces skupiania się na problemie i oceny proponowanych rozwiązań jest bardzo pouczający.

Studium przypadku: Studenci Harvard Business School badają ponad pięćset przypadków w dwuletnim toku nauczania.

Warunkowanie można także wykorzystać w wypadku nowego materiału. Przeanalizuj podstawowe współczynniki w nieznanym sprawozdaniu finansowym, wykorzystując tylko papier i ołówek, mimo że masz program, w którym zrobiłbyś to jednym kliknięciem. Zrób analizę zapasów na podstawie ich wartości. Przeredaguj artykuł do magazynu za pomocą ołówka. Nie nauczysz się nowych umiejętności – zbudujesz mocne strony, które sprawią, że wszystkie twoje umiejętności staną się możliwe.

Ćwicz sam wykorzystując szybko rozwijający się świat symulacji biznesowych. Dość niesamowite, z czego możemy skorzystać. Dostępne są symulacje przeglądarkowe lub w wersji do pobrania; gry dotyczące marketingu, obrotu akcjami, negocjacji, układania strategii korporacyjnych i wielu innych dziedzin, o różnym poziomie zaawansowania.

Najlepsi ustalają sobie cele, które nie dotyczą wyniku, ale procesu dochodzenia do wyniku.

Najlepsi tworzą najbardziej szczegółowe, zorientowane na technikę plany. Myślą dokładnie, nie ogólnikowo, o tym, dokąd zmierzają.

Gdy klient podniesie w trakcie negocjacji zupełnie nieoczekiwany problem, wspaniały biznesmen zastanowi się przez chwilę i jakby z zewnątrz przeanalizuje swój proces myślowy: czy w pełni zrozumiałem powody tej obiekcji? Czy jestem zdenerwowany? Czy emocje przejmują nade mną kontrolę? Czy w tym wypadku potrzebna mi inna strategia? Jaka powinna być?

Wybierz porównanie, które wymaga od ciebie wysiłku niewiele większego od twoich obecnych możliwości. Badania potwierdzają to, co podpowiada zdrowy rozsądek: zbyt wysokie wymagania zniechęcają i nie uczą zbyt wiele, podczas gdy zbyt niskie wymagania nie owocują żadnymi postępami.

Niech wiedza w danej dziedzinie stanie się twoim bezpośrednim celem, ale nie efektem ubocznym pracy. Postaw sobie za cel zostanie ekspertem w swojej branży.

Jeżeli wiesz zbyt wiele na temat sytuacji, branży lub dziedziny nauki, nie doznasz olśnienia dostępnego tylko komuś nieobarczonemu całym życiem spędzonym w danej dziedzinie.

Zbyt wielkie doświadczenie w danym obszarze może ograniczać kreatywność, ponieważ wiesz zbyt dobrze, jak rzeczy powinny być zrobione i nie jesteś w stanie wymyślić nic nowego.

Wysoka kreatywność i wewnętrzna motywacja idą w parze. Kreatywni ludzie skupiają się na zadaniu („Jak rozwiązać ten problem?”), a nie na sobie („Co mi da rozwiązanie tego problemu?”).

Poznaj swoją
następną
ulubioną
książkę.
Mądrego zawsze miło posłuchać
Guru reklamy i sprzedaży.
Twórca międzynarodowej
potęgi Leo Burnett, Inc.
Czego uczą nas marki, którym ufamy?
My, zadajemy sobie to pytanie każdego dnia.
W tym miejscu chcielibyśmy dzielić się z Tobą efektami naszych poszukiwań.

Osiągnięcia
Jesteśmy bardziej skłonni angażować się w działania, w których osiągnięcia są doceniane i nagradzane.
Osiągnięcie czegoś znaczącego na polu jest satysfakcjonujące, jednak gdy jest w jakiś sposób docenione, cieszy jeszcze bardziej.

W środowisku gier komputerowych osiągnięcia są prezentowane za pomocą punktów, odznak, poziomów i innego rodzaju uznania. W innych sytuacjach, osiągnięcia są sygnalizowane poprzez awanse, członkowstwo, przywileje i dorobek. Jakie wyzwania – powiązane z pożądanymi zachowaniami – mają miejsce w Twoim przypadku i jakie są związane z nimi osiągnięcia?
Jestem zainteresowany!
Do: studio@owocni.pl
Od:
Twoja wiadomość
Witam, nazywam się , chętnie nawiąże kontakt z Owocnymi w sprawie współpracy nad nowym projektem. Poproszę o kontakt i wstępną ofertę. Mój numer telefonu to:
[Dostosuj tę wiadomość]
  • Częste pytania
    Ważne pytania i odpowiedzi
    1A co jeśli wasz projekt po
    prostu mi się nie spodoba?
    odpowiedź
    2Jak obsługujecie małe
    i początkujące firmy?
    odpowiedź
    3Jak wygląda
    współpraca na odległość?
    odpowiedź
    4Jaką gwarancję
    jakości otrzymam?
    odpowiedź
    5Ile wynosi minimalny
    budżet projektu?
    odpowiedź
    6Jak rozpocząć współpracę?
    odpowiedź
    Zapytaj o swój projekt
  • Broszura
    Jestem zainteresowany!
    Broszura
    firmowa.
    Jest darmowa!Niezbędna na zebraniu
    lub spotkaniu biznesowym.
    Pobierz broszurę - kliknij

Opublikuj treść u siebie

Chcesz zamieścić tą treść na swoim
blogu, za darmo? Nic prostszego!

Wystarczy, że wstawisz link zwrotny.
Zobacz jak publikować nasze treści.

  • Pisz dla nas
    Pisz dla nas, ekspercie

    Szanowny ekspercie.
    Podziel się wiedzą i odbierz zapłatę.

    Za dobrą treść, płacimy dobre pieniądze.
    Sprawdź to - kliknij tutaj.

  • Wesprzyj nas
    IMarketing

    Podoba Ci się to co robimy?
    - Udziel nam wsparcia, to łatwe - sprawdź tu.

Kliknij lubię to na
Otrzymaj ofertę